jueves, 29 de julio de 2010

Día 4: Resaca da festa e ímonos para Polonia

Imaxinarvos só por un momento, un castelo de película, litros de cervexa, boa música, e 1000 colgados que se van a Mongolia por estrada, o resultado como non podía ser doutro xeito é un "fiestón" con todas as da lei.

Corrían as 10 da noite cando subiamos a bo paso cara á festa acompañados polo noso amigo kepa (equipo baywatch), grazas ao noso despiste habitual esquecemos as pulseiras que permitían a entrada, xa recuperadas, unha mestura de boxeador e mafioso Ruso supervisou a nosa entrada.

O castelo dividíase en dous espazos centrais e dúas torres, ás cales tiñamos permitida a entrada para admirar as impresionantes vistas, a maiores, pequenas covas escavadas na pedra servían de estanzas para as máis distintas actividades dende música tecnho a cine, pasando por fumadeiros con cachimbas de sabores
A organización regalaba chourizos, pan e Xenebra, o resto de vicios corrían a "costo" de cada un.
Unha vez que ceamos con amigos de Portugal encontrámos a parte da colonia Española máis que animada, grazas ao Dios Baco e o seu líquido elemento. En torno ás dúas da mañá un espectáculo de lume animou a todo o persoal cunha actuación cargada de luces e simbolismo. Despois disto decidimos rematar a noite bailando house xunto a Sasha, Marlet, e Ingleses en estado de "Involución" cara ao home de cro-magnon.
Cara ás catro da mañá as forzas comezaron a fraquear e despois dunhas latas de Isabel e fuet a dentadas, Morfeo reclámounos e acudimos á súa chamada sen miramentos.

O día espertaba, unha mestura de olores repicaban no noso nariz, herba húmida, café... e ese olorciño a resaca que todos coñecedes aderezado cunha boa dose de "pinrreles" sucios. Non fixemos esperar moito á aventura, estivamos todo no coche e encamiñámonos cara á máis bela cidade de Polonia Cracovia.
Ben, xa en marcha, tres enxeñeiros faltos de enxeño, sinalaron sen ningún xénero de dúbidas unha ruta que nos levo en vez de por autoestrada por unha estrada de alta montaña o que desencadeo nunhas paisaxes marabillosas, pero moito sono polo atraso. Ao final despois de moitas, moitas curvas fixemos noite na fronteira de Chequia con Polonia, ceamos unhas latas cortesía de Cabo de Penas e fómonos a durmir.

Saúdos a todos meus queridos Mongois. Abel.

-------------------------------------------------------------------------------------

Día 4: Resaca de la fiesta y nos vamos para Polonia.

Imaginaros sólo por un momento, un castillo de película, litros de cerveza, buena música, y 1000 colgados que se van a Mongolia por carretera, el resultado como no podía ser de otra manera es un “fiestón” con todas las de la ley.

Corrían las 10 de la noche cuando subíamos a buen paso hacia la fiesta acompañados por nuestro amigo kepa (equipo baywatch), gracias a nuestro despiste habitual olvidamos las pulseras que permitían la entrada, ya recuperadas, una mezcla de boxeador y mafioso Ruso superviso nuestra entrada.

El castillo se dividía en dos espacios centrales y dos torres a las cuales teníamos permitida la entrada para admirar las impresionantes vistas, a mayores, pequeñas cuevas escavadas en la piedra servían de estancias para las más variopintas actividades desde música, a cine, pasando por fumaderos con cachimbas de sabores
La organización regalaba chorizos, pan y Ginebra, el resto de vicios corrían a “costo” de cada uno.
Una vez que cenamos con amigos de Portugal nos encontramos a parte de la colonia Española más que animada, gracias al Dios Baco y su líquido elemento. En torno a las dos de la mañana un espectáculo de fuego animo a todo el personal con una actuación cargada de luces y simbolismo. Después de esto decidimos acabar la noche bailando house junto a Sasha, Marlet, e Ingleses en estado de “Involución” hacia el hombre de cro-magnon.
Hacia las cuatro de la mañana las fuerzas comenzaron a flaquear y después de unas latas de Isabel y fuet a mordiscos Morfeo nos reclamo y acudimos a su llamada sin miramientos.

El día despertaba, una mezcla de olores repiqueteaban en nuestra nariz, hierba húmeda, café,… y ese olorcillo a resaca que todos conocéis aderezado con una buena dosis de “pinrreles” sucios. No hicimos esperar mucho a la aventura, estivamos todo en el coche y nos encaminamos hacia la más bella ciudad de Polonia Cracovia.
Bueno, ya en marcha, tres ingenieros faltos de ingenio, señalaron sin ningún género de dudas una ruta que nos llevo en vez de por autopista por una carretera de alta montaña lo que desencadeno en unos paisajes de ensueño, pero mucho sueño por el retraso. Al final después de mucha, muchas curvas hicimos noche en la frontera de Chequia con Polonia, cenamos unas latas cortesía de Cabo de Peñas y nos fuimos a dormir.

Saludos a todo mis queridos Mongoles. Abel.

No hay comentarios:

Publicar un comentario