Día 2: Amigos en ruta, Lyon- Stuttgart- Munich.
Tras almorzar un “petit deyene”, pan, café, mantequilla pan e pan no hotel F1 saímos dirección Stuttgart para ver una amiga miña de Lugo, que algúns de vos xa coñeceredes, Kristín.
A viaxe a Stuttgart sen contratempos, deunos tempo a arranxar o mundo, facer videos chorras, pensar en que tipo de salchichas íamos a xantar...E en nada chegamos a casa de Kristín.
O primeiro que fixemos foi xogar o futbolín que lle tocara a Alex (novio de Kristín) por acertar o número de goles DE TODO O MUNDIAL (157)¡¡ O segundo preguntarlle a Kristín para que eran o mogollón de menciñas que temos, e de paso que nos deran algo para as quemaduras que tiveron Asís e Abel na saída en Barcelona. Invitounos a unha gran cea e como levamos tempo sen sen comer quente non dixemos que non. Nos sacamos unhas fotos, collimoslle un pouco de internet e carreteira. Tamén regaláronnos un moneco de Iron Man(mais xogutes para os nenos)e despois de tanta hospitalidade que menos que regalarlles uns productos tipical spanish (un par de chourizos cortesía de Gadis).
Moitas gracias por todo Kristín e Alex, espero que nos vexamos dentro de pouco pero con mais tempo.
De camiño a Munich xa foi outra cousa, perdímonos un pouco xa que tódalas carreteiras medianamente grandes estaban cortadas (NAIN, NAIN, NAIN¡¡), así que a callexear por Munich, FESTAAA. Cando chegamos (a 1 da mañá) a pensión xa estaba cerrada, menos mal que había unhas chaves encima da mesa de recepción que e supusímonos que eran as nosas. O hotel...en fin non foi dos peores nos que durmín, seguramente dentro de 2 semáns pareceranos un hotel 5 estrelas.
Pois nada máis, mañán camiño da festa en Klenová e deus dirá.
Un saudo a todo o mundo.
-------------------------------------------------------------------------------------
Día 2: Amigos en ruta, Lyon- Stuttgart- Munich.
Tras pegarnos un “petit deyene”, pan, café, mantequilla, pan y más pan en el hotel F1 salimos dirección Stuttgart para ver a una amiga mía de Lugo, que algunos de vosotros ya conocéis, Kristin.
El viaje a Stuttgart fue sin contratiempos, nos dio tiempo a arreglar el mundo, hacer videos chorras, pensar en que tipo de salchichas íbamos a comer…Y en nada llegamos a casa de Kristin.
Lo primero que hicimos fue jugar al futbolín que le había tocado a Alex (novio de Kristín) por acertar el número de goles ¡¡DE TODO E MUNDIAL (157)!! Lo segundo preguntarle a Kristín para que servían mogollón de medicinas que tenemos (que es lo que tengo, yo tengo de toooo). Nos invitó a una cena de la ostia, y como llevamos tiempo sin comer caliente no dijimos que no ni de broma!!! Pedazo de spaggetis a la alemana, que alguno repitio mas de la cuenta… Nos sacamos unas fotos, le achuchamos un poco de Internet y carretera. También nos regalaron un IRON MAN (más regalos para los chavales) y después de tanta hospitalidad que menos que darles productos típical spanish (un par de chorizos cortesía de Gadis).
Muchas gracias por todo Kristín y Alex, esperemos vernos dentro de poco con más tiempo.
De camino a Munich ya fue otra cosa, nos perdimos un poco porque todas las carreteras medianamente grandes estaban cortadas (NAIN NAIN NAIN!!!), así que a callejear por Munich y FIESTAAAA. Cuando llegamos (a la 1 de la mañana) el hotel estaba cerrado, menos mal que había unas llaves encima de la mesa de recepción que nosotros supusimos que eran las nuestras. El hotel…que os voy a decir…en fin no fue de los peores en los que estuve, pero seguramente dentro de 2 semanas nos parecerá un hotel 5 estrellas.
Pues nada más, mañana camino de la fiesta en Klenová y dios dirá.
Un saludo a todo el mundo.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)

No hay comentarios:
Publicar un comentario